วันจันทร์ที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554

วิถีตันตอน 11 สำนึกและความเกรงใจ

กรุงเทพธุรกิจ จันทร์ 4 เม.ย.54
          เมื่อก่อนเราเคยพูดกันว่า หนึ่งปีประเทศไทยมี 3 ฤดู ...ร้อน ร้อนมาก และร้อนที่สุด
 แต่วันนี้ท่ามกลางหน้าร้อนเดือนมีนาคมที่ควรจะร้อนระอุแบบไม่เกรงใจใคร  เรากลับตื่นมาพบกับความหนาวจับใจยิ่งกว่าฤดูหนาว
ฝนโปรยลงมาย้ำให้มั่นใจว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เตือนว่าเหตุการณ์ไม่ปกติกำลังเกิดขึ้นอีกครั้งบนโลกใบนี้
            โลกพยายามเตือนเราหลายครั้งว่าเขาทนไม่ไหวแล้ว  บางครั้งพูดเสียงเบาๆ ผ่านปรากฎการณ์ธรรมชาติที่ผิดเพี้ยนขึ้นทุกวัน
            บางครั้งตะโกนดังๆ ผ่านเหตุการณ์แผ่นดินไหว มหันตภัยน้ำท่วม พายุทอร์นาโด ฯลฯ
            แต่เราไม่ได้ยิน หรือ...แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน
            โลกก่อตัวขึ้นเมื่อกว่า 4,000 ล้านปี วิวัฒนาการช้าๆ จนสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์เกิดขึ้นเมื่อ 2,500 ล้านปี แต่ 50 ปีที่ผ่านมาโลกถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลงไปมหาศาล 
            ทั้งความศิวิไลซ์ของมหานครชั้นนำและความตกต่ำของทรัพยากรธรรมชาติถึงขีดสุด เราทุกคนมีส่วนร่วมกันใช้ธรรมชาติอย่างตะกละตะกลาม 
            ตึกหลายหมื่นแท่งเกิดขึ้นอย่างแออัดในเซี่ยงไฮ้ หลายพันตึกรุกล้ำเข้าไปในทะเลที่ดูไบ หลายร้อยคลองถูกบังคับให้ไหลเข้าไปผ่านหน้าเมกะโปรเจคด้วยเหตุผลเพื่อความสวยงาม 
            แค่ระยะเวลาชั่วชีวิตคน เรากำลังเข่นฆ่าธรรมชาติที่เกิดก่อนหน้าเราแบบไม่บันยะบันยัง
            คาดการณ์ว่าอีก 10 ปีข้างหน้า มนุษย์อย่างเราจะถลุงทรัพยากรธรรมชาติเท่ากับอีก 1 เท่าของ 4,000 ล้านปีที่เคยใช้ตั้งแต่โลกนี้ถือกำเนิดขึ้นมา เพราะมีการขุดน้ำมัน ขุดแร่ธรรมชาติ ตัดต้นไม้ ถมทะเล ระเบิดภูเขา สร้างตึกสูงกว่าเดิม ไม่เว้นแม้แต่วินาที 
            ผมดูสารคดีเรื่อง Home ของ Yann Arthurs-Burtarnd ไม่น้อยกว่า 5 ครั้ง ภาพที่สวยงามเกินตัวหนังสือบรรยาย บอกเล่าสัมพันธภาพที่แยกกันอย่างไม่ออกของทุกสิ่งบนโลกใบนี้ได้อย่างตื่นตาตื่นใจ       
            อากาศทำให้เกิดน้ำ น้ำเป็นพลังงานของต้นไม้  ต้นไม้สร้างให้เกิดชีวิต และสิ่งมีชีวิตทำให้เกิดมนุษย์ แล้วต่อเป็นความเจริญรุ่งเรือง ในทางกลับกันเมื่อมนุษย์ไปรุกล้ำอาณาเขตของสรรพสิ่งต่างๆ แบบไม่เกรงใจ โดมิโนจึงเริ่มล้มทับต่อกัน ...ระเนระนาด 
            ขยับฟันเฟืองหนึ่ง ฟันเฟืองที่เหลือก็เขยื้อนตามไปหมด เข้าทำนองเด็ดดอกไม้...สะเทือนถึงดวงดาว    
            ผมอาจจะไม่ใช่นักวิจารณ์หนัง แต่อยากแนะนำให้ทุกคนต้องหามาดูกันให้ได้ ลองโหลดเอาจาก youtube ก็ได้ครับ ผมเห็นคนเข้าไปดูแล้วกว่า 15 ล้านคน  แล้วจะได้รู้ว่าถ้าเรายังนิ่งเฉยต่อเสียงตะโกนของโลก วันหนึ่งโลกคงต้องทวงคืนทุกสิ่งที่เขาให้เรามา
            5 ปีก่อนผมเริ่มปลูกต้นไม้ จากทีละต้น เป็นทีละสิบต้น และปลูกมากขึ้นเรื่อยๆ จนมีป่าขนาด 30 ไร่เป็นของตัวเองที่บ้านเกิดคุณอิงใน อ.บ่อทอง ชลบุรี ถ้าปลูกเสร็จจนมั่นใจว่าต้นไม้โตและสวยอย่างที่ตั้งใจไว้แล้ว จะยกให้เป็นสวนสาธารณะของชุมชน
            ชีวิตต้องเดินหน้า ธุรกิจต้องหมุนไปอย่างไม่หยุดยั้ง เราคงเลิกใช้ทรัพยากรไม่ได้ แต่เราเลือกใช้ได้
            ทุกวันนี้ ออฟฟิศใหม่ของบริษัทไม่ตัน ใช้กระดาษ reuse โต๊ะทำงานของพนักงานทั้งหมดทำมาจากไม้อัดกับกล่องกระดาษใช้แล้ว  ขาโต๊ะประชุมงัดมาจากแขนตักรถแมคโคร โคมไฟดีไซน์จากขวดพลาสติกเก่า แต่ทั้งหมดรับประกันว่าออกแบบได้สวยงามไม่แพ้ใคร  แค่เราสร้างสรรค์ไอเดียเพิ่มเข้าไปอีกหน่อยก็ลดการเบียดเบียนธรรมชาติได้ไม่น้อย      
            โรงงานผลิตเครื่องดื่มแห่งใหม่ที่กำลังก่อสร้างจะเสร็จปลายปีนี้ ลงทุนไปกว่า 2,400 ล้านบาทเพื่อเปลี่ยนมาใช้เครื่องจักรบรรจุเย็น (โคลด์ อเซปติก)
            เทคโนโลยีนี้ลงทุนครั้งแรกต้องใช้เงินทุนแพงกว่าการบรรจุร้อน 4-5 เท่า แต่ในระยะยาวแล้วการใช้ขวดพลาสติกที่มีน้ำเบาขึ้น จะช่วยลดต้นทุนและการใช้พลาสติกลงได้ 30-40 % 
            ธุรกิจใหม่ๆเช่นร้านอาหารที่จะเกิดขึ้น เรากำลังมองถึงทางเลือกใหม่ๆที่จะนำเข้ามาปรับใช้ในธุรกิจว่าจะมีส่วนร่วมรักษ์โลกใบนี้อย่างไรบ้าง
            ปรากฎการณ์ภัยธรรมชาติเริ่มกระชับวงล้อมใกล้ตัวเราขึ้นเรื่อยๆ  ถึงเวลาหรือยังครับที่จะช่วยกันเยียวยาความโกรธของธรรมชาติ
            ไม่เพียงใช้อย่างมีสติ ใช้อย่างเท่าที่จำเป็น จะดีกว่านี้ ถ้าเราช่วยกันคืนกลับไปสู่ธรรมชาติด้วย เอาแค่เริ่มปลูกต้นไม้ปีละ 1 ต้น  สร้างอากาศให้ดีขึ้นอีกนิด แม้ทดแทนกันไม่ได้แต่ชะลอความเลวร้ายให้ช้าลงอีกนิดก็ยัง 
            เรื่องเหล่านี้เราได้ยินได้ฟังกันมาเยอะ แต่จะลงมือทำกันเอาจริงเอาจังแค่ไหน   
            เริ่มต้นด้วยกันวันนี้อาจยังไม่สาย..เราเหลือเวลาเปลี่ยนแปลงไม่มากแล้วครับ
-----------------------------------------

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น