กรุงเทพธุรกิจ จันทร์ 28 มี.ค. 54
เขาบอกว่าเสียใจมากอ่านหนังสือหลายคน ทุกเล่มเกี่ยวกับธุรกิจ อ่านเกือบทุกคนที่เขาประทับใจชื่อชม คุณธนินท์ คุณเจริญ บิลเกต ตันก็อ่าน วันนี้ได้เจอตัวเป็นๆถามแล้วก็ไม่ได้คำตอบ คือ ผมตอบเขาล่ะ แต่เขาไม่เข้าใจ เขาบอกเค้าเลียนแบบทุกคนมาแล้ว อ่านทุกเล่ม พยายามทำแล้ว ไม่เห็นประสบความสำเร็จอย่างที่คุณตันบอก
วันนี้มาเจอถามต่อหน้า ไหนคุณตันบอกว่าถามไม่มีต้นทุน คือ อ่านหนังสือผมแล้วก็มาย้อนถามผม แล้วก็รู้สึกโกรธผมด้วย อ่านตั้งหลายฉลับมาโกรธลงที่ผมคนเดียว ก็ยังไม่ได้คำตอบ ผมก็อธิบายแล้ว ทำดีก็ได้ดีฯ ฯ,ฯ
ผมก็เลยถามว่าน้องที่ทำน่ะทำมานานแค่ไหน เค้าบอกอ๋อเค้าทำเลียนแบบคนอื่นมา 3 ปีแล้ว 3 ปีคุณเลียนแบบเป็นสิบคนเลย คุณเรียนอะไรจากเขา คุณก็เลียนแค่ผิวๆ เท่านั้นน่ะแหละ ผมทำมา 30 ปีแล้วยังไม่กล้าบอกเลยว่าผมประสบความสำเร็จเลย ผมก็ยังต้องระวังตัวอยู่นะ ความสำเร็จมันซับซ้อนมาก มันดูง่ายแต่มันมีขั้นตอนรายละเอียดเยอะมาก มันคล้ายๆแต่ไม่เหมือน เค้าตามผมไปสนามบินแต่ไม่ได้คำตอบ แต่ก็รู้สุกแย่ทั้งคู่ ติดค้างในใจ
จนวันหนึ่งผมอยู่บ้านอุดมฯ อยากจะวาดรูปๆหนึ่ง ระหว่างรออุดมฯสั่งงาน ผมก็ค้นพบสัตว์ชนิดหนึ่ง สูยพันธ์ไปแล้ว ผมตั้งชื่อว่า ห้าไม่เหมือน ตั้งใจวาดให้กับผู้หญิงคนนี้ ผมค้นพบคำตอบหลังผ่านไป 3-4 ปี เขามีเขาเหมือนกระทิงแต่ต่อสู้ไม่ได้ กระทิงสุดยอดคือเขาแหลม เขามีหน้าเหมือนนกฮูก นกฮูกกลางคืนสายตามองเห็น จับเหยื่อได้ แต่หน้าเหมือนนกฮูก แต่กลางคืนหลับเหมือนเรา หาเหยื่อกลางวันไม่ได้ เขามีหลังเหมือนอูฐ ไว้แบกน้ำหนัก อดทนได้ เขามีคล้ายๆกับอูฐแต่แบกไม่ได้ เขามีขาเหมือนม้าแต่วิ่งเร็วไม่ได้ มีหางเหมือนวัว วัวหางไว้ตบแมลงวัน แต่นี่ตบไม่ได้ ทำซุปหางวัวก็ไม่อร่อย ถ้าเค้ายังไม่พอใจ มึงกับกูตายพร้อมกันเลย
สำรวจให้ดีๆรอบตัวเรามีใครเป็นสัตว์ตัวนี้ไหมครับ ระวังจะสูญพันธ์นะครับ คือเราเลียนผิวๆของทุกคน เราไม่เข้าถึงข้างในเลย จนกระทั่งลืมไปว่าตัวเองถนัดอะไร เหมาะที่จะทำอะไร คุณไปเลียนคล้ายๆกับเขา ไม่มีส่วนไหนที่คุณใช้ได้เลย มันก็เลยเป็นสัตว์ห้าไม่เหมือน
วันนี้ผมเดินตามรอยใคร เลียนแบบใคร ชีวิตผมมีไอดอลมาตั้งแต่เด็ก คนแรกผมเลียนแบบความขยันจากเทียม โชควัฒนา ผมเลียนแบบความประหยัดจากคุณวันชัย จิราธิวัฒน์ ผมเรียนวิธีมองภาพกว้าง มองธุรกิจไปไกลๆจากคุณธนินท์ ซีพี ผมมองเรื่องการช่วยเหลือคนอื่น อย่างน้อยจากบิลเกต วอเรนบัฟเฟต ผมรู้สึกว่ามันใช่ แต่ผมทำได้น้อยกว่เค้าเยอะ เพราะเงินผมมันนิดเดียว
ชีวิตคนเราก็เช่นกันไม่จำเป็นต้องมีวิธีที่เหมือนกันในการดำเนินชีวิต ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีเดียวกันเพื่อทำธุรกิจ ไม่จำเป็นเดินตามรอยเท้าใครทุกก้าวเพื่อให้ไปถึงความสำเร็จ เราอาจจะมีต้นแบบในใจ เราอาจจะมีคนที่ชื่นชอบหรือนับถือเป็นแบบอย่าง และเราก็อาจจะอยากประสบความสำเร็จแบบไอดอลเหล่านั้น แต่อย่าลืมว่าเราทุกคนล้วนมีจุดเด่นของเราเอง
เวลาเราชอบอะไรหรือรักใครก็เพราะว่าเขาเหล่านั้นมีความเป็นตัวของตัวเอง คุณคงไม่ชอบแน่ๆ ถ้าทุกคนในบ้านจะมีนิสัยเหมือนกันทุกอย่างอย่างกับแกะ ก็เหมือนกับการทำธุรกิจหรือดำเนินชีวิตนั่นละครับ ถ้าหากใช้วิธีเดียวกันหมดก็ไม่มีอะไรเป็นสีสัน ทุกอย่างคงจะน่าเบื่อไร้ชีวิตชีวา
ถ้าเราหาความแตกต่างของเราให้เจอ แล้วทำความต่างของเราให้กลายเป็นจุดเด่นเฉพาะตัว คุณจะมีลายเซ็นของคุณเอง การจะไปถึงเป้าหมายความสำเร็จที่ 100 ได้ ไม่ได้มีแค่วิธีเดียว ไม่จำเป็นต้องเป็น 99+1 หรือ 50+50 หรือแม้กระทั่ง 10 x 10 ยังมีอีกหลายร้อยพันวิธี หาทางของเราให้เจอให้ได้ ทางนี้ไปไม่ถึง ก็ยังมีหนทางใหม่ๆ ให้ลองเสมอ หาทางของคุณต่อไปเรื่อยๆ ล้มแล้วก็ลุกใหม่ สิ่งสำคัญอย่างเดียวคือการไม่ยอมแพ้ คุณมีคนต้นแบบของคุณได้ ใช้ประโยชน์จากวิธีการของพวกเขาที่คุณชื่นชม แล้วนำมาปรับให้เหมาะกับตัวของเรา บวกเข้าไปกับความอดทนมุ่งมั่น วันหนึ่งคุณอาจจะกลายเป็นคนต้นแบบของใครๆ อีกหลายคนในแบบฉบับของตัวคุณเอง หาลายเซ็นต์ของคุณให้เจอนะครับ
---------------
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น